Towarzystwo Pomocy dla Bezdomnych im. Brata Alberta
jest stowarzyszeniem, które zostało założone w Warszawie w 1923 r. dla wspierania
dzieła Brata Alberta w łączności ze Zgromadzeniem Sióstr Albertynek Posługujących
Ubogim. Od 1936 roku siedzibą Towarzystwa jest Kraków.
Towarzystwo pełni funkcję pomocniczą dla Zgromadzenia. Członkami Stowarzyszenia
są osoby świeckie oraz siostry zakonne. Prezesem jest zawsze osoba świecka,
natomiast jego zastępcą jest osoba reprezentująca zarząd generalny Zgromadzenia
Sióstr Albertynek.
Celem statutowym Towarzystwa jest spełnianie charytatywnej działalności przez niesienie
pomocy Zgromadzeniu Sióstr Albertynek w jego celach i zadaniach. Statut Towarzystwa
Pomocy dla Bezdomnych im. Brata Alberta jako stowarzyszenia został zatwierdzony w 1923 r.
przez Ministra Spraw Wewnętrznych. W 1936 r. Towarzystwo przeniosło swoją siedzibę
do Krakowa a Książę Arcybiskup Adam Stefan Sapieha zatwierdził jego Statut w oparciu
o prawo kanoniczne i nadał Towarzystwu kościelną osobowość prawną. Tak więc Towarzystwo
od 1936 r. działa i funkcjonuje jako kościelna osoba prawna. W 1950 r. Towarzystwo
zostało pozbawione majątku w oparciu o Ustawę o dobrach martwej ręki - były to działania
bezprawne. W związku ze zmianami ustrojowymi Państwa oraz z chwilą wejścia w życie
Ustawy o Stosunku Państwa do Kościoła katolickiego z dnia 17.05.1989 r. Towarzystwo
reaktywowało swoją działalność.
Od 1991 r. Towarzystwo nadal prowadzi swoją działalność charytatywną, wspierając
Zgromadzenie Sióstr Albertynek na takich zasadach jak funkcjonowało przed wojną.
Dla potwierdzenia kościelnej osobowości prawnej zgodnie z Ustawą o Stosunku
Państwa do Kościoła katolickiego z 1989 r. Rada Ministrów opublikowała
w Dzienniku Ustaw Nr 89 poz. 446 z 1992 r. stosowne potwierdzenie.
Siedziba Towarzystwa znajduje się w Krakowie przy ul. Woronicza 10,
przy Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim.
Aktualnie Towarzystwo liczy 44 członków. Zarząd Towarzystwa pełni swoją
funkcję nieodpłatnie.